‏جزیره اپستین | راه خروج پیدا کن
‏جزیره اپستین | راه خروج پیدا کن
نسخه۱.۰
آخرین بروزرسانی۱۴۰۵/۰۷/۱۸
تعداد دانلودکمتر از ۱۰۰
حجم۸۶ مگابایت
نوعبازی اندرویدی
دسته‌بندیتفننی
سازندهنیما حسن زاده

‏جزیره اپستین | راه خروج پیدا کن

نسخه ۱.۰ بازی ‏جزیره اپستین | راه خروج پیدا کن در مایکت در دسترس است. آخرین به‌روزرسانی این بازی به تاریخ ۱۴۰۵/۰۷/۱۸ برمی‌گردد و تاکنون کمتر از ۱۰۰ بار دانلود شده است. این بازی با حجم ۸۶ مگابایت، در دسته‌بندی تفننی قرار دارد.

دانلود بازی ‏جزیره اپستین | راه خروج پیدا کن

‏همون حسِ کوچیک بودن توی دنیای بزرگ و تاریک، همون ترسِ خاموش، همون قدم زدن توی راهروهایی که انگار نفس می‌کشن. ولی این بار داستان توی یه کشتی گم‌شده یا خونه‌ی عروسکی نمی‌گذره. توی یه جزیره‌ست. جزیره‌ای که اسمش رو همه شنیدن، ولی هیچ‌کس نمی‌خواد کامل درباره‌ش حرف بزن. جزیره‌ای که مهمان‌هاش همیشه لبخند می‌زنن، همیشه خوش‌برخوردَن، همیشه دست می‌دن... و همیشه یه چیزی توی نگاهشون هست که نمی‌ذاره راحت باشی.

ویدئو معرفی بازی

‏تو توی این بازی یه بچه‌ای. کوچیک. بی‌دفاع. با یه چراغ‌قوه که نورِ ضعیفش فقط چند قدم جلوتر رو نشون می‌ده. قرار نیست قهرمان باشی. قرار نیست سلاح داشته باشی. تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه که بدوی، پنهان شی، گوش کنی، و مدرک جمع کنی. چون توی این جزیره، حقیقت پشت درهای قفل‌شده قایم شده. توی اتاق‌هایی که بوی عطر و ترس می‌دن. توی صداهایی که فقط شب‌ها می‌آن. توی سایه‌هایی که وقتی برمی‌گردی، دیگه اونجا نیستن.

‏قوانین این جزیره ساده‌ست: لبخند بزن. سؤال نپرس. چیزی که دیدی رو ندیدی. اگه یه بچه‌ی گم‌شده دیدی، خودت رو به ندیدن بزن. ولی تو نمی‌تونی. تو همون بچه‌ای. و این بار، برخلاف همه‌ی مهمان‌های قبلی، تصمیم گرفتی نترسی. تصمیم گرفتی از این جزیره زنده بیرون بیای و همه‌چیز رو بگی. هر اتاق یه رازه. هر سایه یه شاهد. هر قدم یه ریسک. و ساعت داره تیک‌تاک می‌کنه. چون اگه تا طلوع نرسیدی، تو هم مثل بقیه می‌شی: یه اسم روی یه لیست. یه بچه‌ی گم‌شده که هیچ‌وقت پیدا نشد.

‏من نمی‌خوام بازی‌ام شعار بده. نمی‌خوام مستقیم بگم این خوبه اون بده. فقط می‌خوام کاری کنم که وقتی دسته رو دستت می‌گیری و توی راهروهای تاریک قدم می‌زنی، یه چیزی توی دلت بلرزه. نه از ترسِ یه هیولا. از ترسِ این حقیقت که بعضی هیولاها لباس می‌پوشن، دست می‌دن، توی مهمونی‌ها لبخند می‌زنن، و هیچ‌وقت هم به شکل هیولا دیده نمی‌شن.

‏این بازی سرگرمی نیست. یه یادآوریه. یه جیغه. و امیدوارم بلند باشه.

‏اگه دوست داشتید، حمایت کنید تا این صدا بلندتر شنیده بشه.»